News Feed

Malaysia mempunyai segala hak untuk berasa tidak puas hati dengan Norway kerana membatalkan kelulusan bagi sistem peluru berpandu yang sudah hampir sepenuhnya dibayar.

Kerajaan Norway baru-baru ini membatalkan kelulusan eksport bagi sistem peluru berpandu Naval Strike Missile (NSM) yang sepatutnya digunakan untuk kapal tempur pesisir milik Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM), walaupun Malaysia dikatakan sudah membayar hampir 95% daripada nilai kontrak tersebut.

Kontrak bernilai €124 juta itu ditandatangani bersama syarikat pertahanan Norway, Kongsberg, pada tahun 2018.

Lebih mengecewakan, kelulusan eksport itu dilaporkan ditarik balik hanya beberapa hari sebelum penghantaran dibuat.

Norway mempertahankan keputusan itu atas alasan kawalan eksport yang lebih ketat serta perubahan landskap keselamatan di Eropah. Oslo kini mahu teknologi pertahanan sensitif mereka hanya diberikan kepada sekutu dan “rakan paling rapat”.

Dari sudut undang-undang, Norway mungkin boleh mempertahankan tindakan mereka.

Tetapi dari sudut diplomatik, tindakan ini memberi kesan besar terhadap kepercayaan antara negara dan pembekal pertahanan.

Mana-mana negara pun sukar menerima hakikat bahawa selepas hampir keseluruhan bayaran dibuat, selepas bertahun-tahun menunggu dan selepas keseluruhan program pertahanan disusun semula, syarat boleh berubah secara tiba-tiba di penghujung proses.

Namun pada masa yang sama, Malaysia juga perlu memahami satu hakikat yang lebih besar.

Norway bukan punca utama masalah ini.

Apa yang berlaku sebenarnya mendedahkan betapa rapuhnya projek Kapal Tempur Pesisir (LCS) Malaysia selepas bertahun-tahun berdepan kelewatan, masalah perolehan dan kontroversi pentadbiran sejak era pentadbiran Najib Razak.

Projek LCS dimulakan pada tahun 2011 di bawah kerajaan pimpinan Najib Razak dan Kementerian Pertahanan ketika itu diterajui Ahmad Zahid Hamidi.

Perancangannya cukup besar.

Enam kapal perang moden.

Kos asal sekitar RM6 bilion.

Kebanyakan kapal dijangka siap menjelang 2022.

Tetapi apa yang berlaku jauh berbeza.

Kos projek meningkat melebihi RM9 bilion. Lebih RM6 bilion telah dibayar walaupun ketika itu satu kapal pun masih belum diserahkan kepada TLDM.

Menjelang 2022, tiada satu pun daripada enam kapal tersebut memasuki perkhidmatan.

Siasatan Parlimen kemudiannya mendedahkan pelbagai kelemahan tadbir urus, kelewatan serta dakwaan salah urus berkaitan projek berkenaan. Najib Razak dan Ahmad Zahid Hamidi bagaimanapun menafikan sebarang salah laku berkaitan kontroversi tersebut.

Tetapi tanpa mengira siapa yang harus dipersalahkan secara politik, kesan strategiknya kini semakin jelas.

Malaysia sudah menghabiskan 15 tahun cuba menyiapkan program pemodenan tentera laut yang sehingga hari ini masih belum beroperasi sepenuhnya.

Dalam tempoh itu, kerajaan bertukar. Menteri bertukar. Pakatan global berubah. Polisi eksport diperketatkan. Keutamaan keselamatan dunia juga berubah.

Malaysia terlalu lama tertangguh sehingga geopolitik dunia berubah sebelum peluru berpandu itu sempat tiba.

Dan itulah isu sebenar di sini.

Ini bukan lagi sekadar masalah perolehan.

Ini sudah menjadi kelemahan strategik negara.

Apabila projek pertahanan mengambil masa terlalu lama untuk disiapkan, sesebuah negara akhirnya kehilangan kawalan terhadap masa dan keadaan. Dan apabila itu berlaku, keselamatan negara mula bergantung kepada keputusan politik negara luar, bukan lagi perancangan sendiri.

Ya, Norway wajar dikritik kerana menarik balik kelulusan eksport selepas Malaysia membuat komitmen pembayaran yang begitu besar.

Tetapi yang lebih membimbangkan ialah ini:

Sebuah projek pertahanan yang bermula pada tahun 2011 masih belum siap pada tahun 2026.

Pada satu tahap, isu ini tidak lagi kelihatan seperti kelewatan biasa.

Isu ini mula kelihatan seperti masalah sistemik.

Isu Norway Batalkan Kelulusan Peluru Berpandu Dedahkan Kelemahan Projek Pertahanan Malaysia

Comments

Join the Conversation